آخرین گنج

+ 

برخی تصور می كنند انتظار یعنی دست رو دست گذاشتن و ایام را بدون تلاش سپری كردن تا این كه امام زمان علیه السلام ظهور نماید. حال آن كه معنای انتظار، بسیار گسترده است و منتظر، وظایف بسیاری را باید ایفا نماید تا خود و جامعه را برای ظهور آقا آماده نماید و هرچقدر تلاش منتظران بیشتر شود، شرایط ظهورامام غایبمان زودتر فراهم می شود. وظیفه ما فقط دعا كردن نیست، بلكه باید این دعا، با خود سازی و جامعه سازی همراه شود...

 مرحوم سید محمد تقی موسوی اصفهانی در كتاب شریف مكیال المكارم به هشتاد مورد از وظایف منتظران اشاره كرده است كه به اختصار به برخی از آنها اشاره خواهیم كرد.
1- دعا برای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف یكی ازوظایف مهم ما دعا برای امام زمان است، ائمه هدی علیهم السلام نیز همواره بر این مهم تكیه داشته اند و بر اساس روایاتی از امام صادق علیه السلام در دعایی كه آن حضرت به  زراره تعلیم فرمودند، محور اصلی آن بر امام شناسی استوار است. ایشان به زراره می فرمایند: ... اگر غیبت را درك كردی چنین دعا كن: اللهم عرفنی نفسك فانك ان لم تعرفنی نفسك لم اعرف نبیك، اللهم عرفنی رسولك فانك ان لم تعرفنی رسولك لم اعرف حجتك،اللهم عرفنی حجتك فانك ان لم تعرفنی حجتك ضللت عن دینی.(1) همچنین دعاهای دیگری كه در كتب ادعیه و زیارات بدان اشاره شده، خصوصا دعای معروف  اللهم كن لولیك الحجة ابن الحسن ... كه بحمدالله در بین جامعه شیعه بسیار معروف و مشهور است.
2- شناخت صفات و سیره امام علیه السلام بدیهی است كه یك عاشق دلباخته و یك منتظر حقیقی باید بداند كه محبوبش از چه صفاتی برخوردار بوده و چه سیره و روشی را در زندگی و سایر شئونات آن دارد. در این راستا، مطالعه آیات و روایات فراوانی كه در ارتباط با وجود مقدس حضرت بقیه الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف بیان شده، بسیار سودمند است.
3- رعایت ادب در همه موارد امامی كه واجب الاطاعة و حجت خدا بر تمامی اهل زمین است، نامش محترم و یادش بسیار گرامی است. او پیشوای همه و چشم بینای خدا در بین مخلوقات اوست. روزی اهل زمین به یمن وجود اوست و هر كس كه به مرتبه ای از مراتب كمال می رسد از پرتو عنایات حضرت حق است كه از مسیر امامت به ما رسیده است.
4- عشق وعلاقه نسبت به حضرت مرحوم سید عبدالكریم كفاش، هفته ای یك مرتبه به محضر آن حضرت مشرف می شد. او در ری در جوار حضرت عبدالعظیم حسنی می زیست. در یكی از تشرفاتش ، حضرت از او می پرسند، سید عبدالكریم اگر ما را نبینی چه خواهد شد؟! پاسخ می دهد: آقا حتما می میرم. حضرت در پاسخ فرمودند: اگر چنین نبودی ما را نمی دیدی.(2)
5- علاقمند كردن دیگران به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف طبیعی است كه هر كس به چیزی علاقمند باشد در صدد تبلیغ و ترویج آن برآمده وآن را به دیگران معرفی خواهد كرد، چه رسد به این كه وجود مقدس خاتم الاوصیاء عجل الله تعالی فرجه الشریف باشد.
6- انتظار فرج امام صادق علیه السلام فرمودند: بخشی از معتقدات ائمه علیهم السلام عبارت از تقوی، پاكدامنی و خیرخواهی... و صبوری كردن درانتظار فرج است. (3) در بسیاری از روایات، پر فضیلت ترین اعمال، انتظار فرج دانسته شده است. (4) در بسیاری از احادیث در باب انتظار فرج بیان شده كه هر گاه یكی از منتظران حضرت به رحمت الهی رفت، چنان است كه در میان سپاه امام و یا درمیان خیمه حضرت به شهادت برسد. در بعضی از روایات تعبیر شده كه چنین شخصی مثل كسی است كه با رسول خدا صلی الله علیه و آله در برابر كفر جهاد كرده باشد.
7- اظهار علاقه وافر برای ملاقات با آن حضرت.
8- ذكر فضائل و مناقب آن حضرت، و شركت در مجالس امام شناسی.
9- صدقه برای سلامتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف.
10- بجا آوردن حج و عمره و زیارت مشاهد مشرفه به نیابت از امام . اعمالی كه به نیابت از امام زمان علیه السلام بجا آورده می شود، در واقع هدیه ای از جانب عاشقان و شیفتگان به یوسف زهراست.
11- استغاثه بوجود مقدس امام عجل الله تعالی فرجه الشریف در بعضی از روایات از آن بزرگوار به غیاث المضطرالمستكین تعبیر شده است. توسل واستغاثه براهل البیت علیهم السلام ، سیره دائمی بزرگان و صلحا و علما شیعه بوده و حتی ائمه هدی علیهم السلام نیز به وجود مقدس ایشان توسل می جسته اند. مرحوم عاملی در روایتی نقل می كنند كه هنگامی كه زهرا مظلومه سلام الله علیها بین دیوار و در مجروح شدند، به دنبال علی علیه السلام ... بودند و ناله  یابن الحسن سر می دادند و به وجود مقدس امام عصر حضرت حجة بن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف استغاثه جستند.
12- تجدید بیعت با امام علیه السلام بر اساس پاره ای از روایات ، تجدید بیعت بعد از هر نماز واجب و یا در هر جمعه مستحب است. (5) و در روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده كه :  هر كس بعد از نماز صبح و بعد از نماز ظهر بگوید: اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم، نمی میرد مگر آن كه حضرت را ببیند و بشناسد. (6)
13- اجتناب از محارم كسی كه منتظر واقعی است، باید از آنچه كه امام زمانش كراهت و دوری دارد، اجتناب نموده و هر عملی كه در تقرب او موثر است را به خاطر رضای محبوب و ارتباط روحی با او انجام دهد. مرحوم شیخ طوسی متوفی 460 ه.ق در كتاب شریف  تجرید الاعتقاد می فرمایند: وجوده لطف و عدمه منا. وجود حضرت لطف، وعنایت برماست وغیبت ایشان به خاطراعمال و رفتار بد ماست. گفتم كه روی خوبت از من چرا نهان است گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است گفتم كه از كه پرسم جانا نشان كویت ؟ گفتا نشان چه پرسی؟ آن كوی، بی نشان است حضرت علی علیه السلام فرمودند:  زمین خالی از حجت خدا نیست لكن خداوند متعال، خلقش را از اینكه حجت را بشناسند نابینا ومحروم می نماید و این به خاطر ظلمی است كه بر خودشان روا داشتند.(7)  ظلم و جور با بصیرت سنخیت ندارد، و كسی كه در كلاس گناه و معصیت بسر می برد هم سنخ با اولیای خدا نیست لذا دیده اش از شناخت حضرت نابیناست.(8) حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، در توقیعی چنین می فرمایند: فما یحبسنا عنهم الا ما یتصل بنا مما نكرهه و لا نوثره منهم.(9) پس محبوس نكرده ما را از دوستان مگر خبرهای ناگواری كه همواره از ناحیه آنان به ما می رسد كه ناخوشایند است در حالی كه ما آن كارها را از ایشان نخواستیم.
14- دوستی با صالحان دوستی با دوستان حضرت باعث تقرب و جلب خشنودی ایشان است. همچنین ادخال سرور مومنین و محبین اهل بیت علیهم السلام و همچنین رفع حوائج آنان نیز از وظایف منتظران عصر ظهور شمرده شده است. قرآن كریم در وصف یاران حضرت ختمی مرتبت می فرماید:  محمد رسول الله والذین معه اشداء علی الكفار رحماء بینهم. محمد رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) كسانی كه با او هستند بر علیه كفار بسیار خشن ولی با یكدیگر بسیار مهربانند. و همچنین امر خدای حكیم كه می فرماید:  كونوا مع الصادقین همواره با افراد راستگو همنشین باشید . كه دراین آیه كریمه شریفه اشاره به دوستی با صالحان دارد.
15- برائت ازدشمنان خدا و اهل بیت علیهم السلام امام هادی علیه السلام در زیارت شریف جامعه می فرمایند: برئت الی الله عزوجل من اعدائكم و من الجبت و الطاغوت و الشیاطین و حزبهم الظالمین. (10) بدرگاه خدای عزوجل ازدشمنان شما بیزارم همچنین از جبت و طاغوت و از شیاطین و حزب ستمكار آنان.

پی نوشتها:
1- منتخب الاثر،آیت الله صافی گلپایگانی، حدیث 1،ص 501 . 2- مشعل هدایت ،ج2، ص 129. 3- منتخب الاثر، آیت الله صافی، ص 498 به نقل از بحار الانوار. 4- منتخب الاثر، صص 493 - 500. 5- مكیال المكارم. 6- بحارالانوار، ج 86، ص 77، باب 39. 7- بحارالانوار ، ج 51، ص 113. 8- مشعل هدایت ، ج2، ص 126. 9- احتجاج طبرسی ، ص 322. 10- مفاتیح الجنان، مرحوم شیخ عباس قمی (ره) ، زیارت جامعه كبیره.

+ 

+ 

سلام

فقط یک هفته مانده ...

به چی؟ ... تا چی؟ ...

معلومه؛

یک هفته مانده تا دوباره سه شنبه بیاد

یک هفته مانده تا تیر تمام بشه (البته کمتر از یک هفته).

یک هفته مانده تا کمی از گرمای هوا کاسته بشود.

یک هفته مانده تا ...

نه، کمی بیشتر فکر کنیم؛

یک هفته مانده تا به نیمه‌ی شعبان برسیم.

یک هفته مانده تا دوباره تولد اماممون را جشن بگیریم.

یک هفته مانده تا بگیم یک سالِ دیگه در  دوران امامت حضرتش را سپری کردیم.

یک هفته مانده تا ...

نه، باز هم بیشتر فکر کنیم؛

یک هفته مانده تا متوجه بشیم هنوز دوران غیبت با تمام کمی‌ها و کاستی‌ها سپری نشده.

یک هفته مانده تا در روز تولدش، دلهامون هم به یادش بیفتد و هم برایش تنگ شود.

یک هفته مانده تا روز تولدش با تمام وجود از خدا به خواهیم تا بیاید.

یک هفته مانده تا به خودمان نگاه کنیم که چقدر از مولایمان دور افتادیم.

یک هفته مانده تا چراغ‌های اتاق تاریک دلمان را برای دلدادگی روشن کنیم.

یک هفته مانده تا سر در ایوان خانه‌هایمان را آذین ببندیم تا که او بیاید.

یک هفته مانده تا کمی به خودمان بیاییم و در همین یک هفته کاری بکنیم.

 برسر آنم که گر زدست بر آید

                                دست به کاری زنم که غصه سر آید

یک کاری کنیم کارستان ...

شاید واقعاً فقط یک هفته مانده تا که از پس پرده‌ی غیبت بیاید ...

توی این یک  هفته بیام و هر کاری که از دستم بر می‌آید انجام دهم (با تمام وجود و با خلوص نیت)، شاید که غصه سر آید ... انشاءالله

+ 

سلام

تیرهای حوادث و فتنه‌ها از منجنیق فلک، زندگی را نشانه گرفته است. امواج بلایا و محنت‌ها زورق آرزوها و آمال را در هم شکسته است. نگرانی و اضطراب نسبت به مشکلات، حوادث و بلایا، خوشی‌های زندگانی را تحت تأثیر قرار داده و کام بشریت را تلخ نموده است. برای آسودگی و نجات، باید به دنبال پناهگاهی امن گشت تا طعم شیرین امنیت و آرامش را به بشر امروز بچشاند.

همه ما برای نیل به سعادت و خوشبختی همواره به دنبال آرامش و امنیت هستیم. خدای مهربان از سر لطف و رحمت بی‌انتهایش ما را در مقابل بلایا و فتنه‌ها و حوادث و مشکلات رها ننموده و برای مصون ماندن پناهگاهی امن و امان در پیش راه ما قرار داده، که تنها با رفتن در آن پناه، حلاوت آرامش و امنیتی که گمشده همه ماست را خواهیم چشید. آن پناه امن و امان مولای مهربان ما امام زمان علیه السلام است. یکی از القاب وصفات آن حضرت «کهف حصین» است؛ «کهف حصین» یعنی: پناهگاه استوار و مستحکم و از دیگر القاب و صفات آن بزرگوار «بلد الأمین» است یعنی: سرزمین امنیت بخش و امان دهنده. وسعت این پناهگاه الهی به قدری گسترده است که همه خلایق را در بر‌می‌گیرد و هیچ مانعی در ورود به آن مأمن مطمئن وجود ندارد. ی هیچ قید و شرطی پناه جویان و درماندگان را می‌پذیرد و دست رد بر سینه روی آوردگان نخواهد خورد. حافظ چه نیکو سروده است:

هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو کبر و ناز و حاجب و دربان در این درگاه نیست

تنها باید از او خواست و به او روی آورد. به پناه آن امام مهربان رفتن و از صمیم قلب قصد ایشان را نمودن امنیت و آرامش را در پی خواهد داشت.

«أمن من لجأ إلیکم»¹

هر که به شما پناه آورد در امنیت می‌باشد.

چه بسیار درماندگان و پناه جویانی که به مولای مهربان امام زمان علیه السلام پناه آورده و نجات و آرامش و امنیت یافتند. ما نیز می‌توانیم یکی از آنان باشیم.

هر کس برای خویش پناهی گزیده است ما در پناه مهدی آل محمّدیم

-------------

1- زیارت جامعه کبیره به تعلیم امام هادی علیه السلام، مفاتیح الجنان

+ 

سلام

تشنگی و عطش جانمان را آزرده است. در بیابان روزمرّه زندگی، خسته و تشنه به دنبال قطره ای آب زلال و گوارا به دین سو و آن سو می دویم تا شاید عطش روحمان را فرو نشانیم و طعم شیرین حیات را با تمام وجودمان بچشیم. رنج ها و مشقّت ها را به جان می خریم تا بلکه خود را به برکه آرامش، خوشبختی، نشاط و طراوت و در یک کلام «حیات واقعی» برسانیم. ولی افسوس از هر که می پرسیم و به دنبال هر که می رویم، سر از سراب در می آوریم و ناکام و افسرده، جز حیرت و اندوه حاصلی نصیبمان نمی گردد. چه کنیم؟ راه نجات چیست؟ سرچشمه حیات کجاست؟

در این شب سیاهم گم گشته راه مقصود/ از گوشه ای برون آ ای کوکب هدایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود / زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت¹

بپذیریم که تمامی این حیرت‌ها و سختی‌ها، رنج‌ها و سردرگمی‌ها و در یک کلام چه کنم، چه کنم‌هایی که بدان مبتلا گشته‌ایم، همه به خودمان باز می‌گردد. وجدانمان حکم می‌کند که خود مقصّریم. گناهمان را بپذیریم و اعتراف به غفلت‌ها و بی توجّهی‌هایمان نسبت به خالق مهربانمان نمائیم.

خدایی که مهربانترین مهربانان است از سر لطف و رحمت برایمان حیات و زندگی و آرامش و راحتی خواسته است. او خود در کلام نورانیش ما را به حیات دعوت کرده. دعوت او به حیات، خطاب به ما «به ظاهر زندگان» است تا طعم حقیقی حیات و زندگی واقعی را بچشیم. ولی ما با کمال شرم و تألف به خدای مهربان رئوف که جز خیر برای ما نخواسته، اعتماد ننموده و دعوتش را با جان و دل نپذیرفته ایم. آیا ما خود مقصّر نیستیم؟!

تو به تقصیر خود افتادی از دین در محروم / از که می نالی و فریاد چرا می داری

او سرچشمه حیات را قرار داده و فرستادگان و راهنمایان از جانب او، آن را نشانمان داده اند و ما را بدان فرا خوانده اند. «عین الحیاه» یعنی سرچشمه حیات یکی از القاب مولای مهربان و غریبمان حضرت مهدی صلوات الله علیه است. در زیارت آن حضرت می خوانیم: «السّلام علیک یا عین الحیاه»²

او به ما نزدیک است و آگاه به احوالمان. سایه رحمت و لطف و عنایتش بر سرمان گسترده است و چشم انتظار و آماده که او را بخواهیم و بخوانیم تا از جرعه های آب گوارای حیات و سعادت سیرابمان کند. ولی ما بی توجّه به آن عزیز، سرگرم زندگی روزمرّه، به سراب دلخوش نموده و از دریای رحمت و حیات الهی غافل مانده ایم.

امام رئوف حضرت رضا علیه السّلام در کلامی زیبا و دلنشین وصف امام و حجّت هر زمان را چنین بیان فرموده:

الإمام الماء العَذب علی الظّماء

امام، آب گوارای زمان تشنگی است.³

چه زیبا و امید بخش، بر این مژده گر جان فشانم رواست.

اینک قصد کنیم و با تمام وجود بخواهیم که خود را به سرچشمه حیات برسانیم و طعم شیرین زندگی را حس نماییم زیرا مقصد نزدیک است و خواستن، رسیدن است.

مولایمان صاحب الزّمان، کریم و مهربان است و فریادرس درماندگان. محال است امیدواری از درگاه او ناامید بازگردد.

با تمام قلب او را بخواهیم. به او توجّه کنیم و به یادش باشیم. برایش دعا کنیم ...

بدانیم که فرصت کم است، حال، پیش از آنکه دیر شود، خود را به سرچشمه حیات برسانیم. و بگوییم:

ای آفتاب خوبان می سوزد اندرونم / یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت⁴

--------------------

1- حافظ

2- زیارت امام زمان علیه السّلام در روز جمعه. مفاتیح الجنان به نقل از سیّد بن طاووس رضوان الله علیه

3- حدیث جامع در بیان معرفی امامان علیهم السلام. اصول کافی ج1/ص286 (ترجمه مرحوم مصطفوی)

4- حافظ

+ 

به نام خدا

شروع کردن همیشه مقداری سخته ولی وقتی قراره از کسی صحبت بشه که می دونیم خیلی وقته ازش خبری نداریم خیلی سخت تره!

بیائیم صورت مساله را کمی ساده تر کنیم، بعدش شاید بتوانیم راحت تر درباره اش به گفتگو بپردازیم.

پس

بسم الله الرحمن الرحیم

خدایا به امید تو

خدایا می خواهم درباره ی یکی از دوستانت صحبت کنم که الآن هیچ خبری از او ندارم و خیلی وقت ها هم اصلا به او فکر نمی کنم و اگر هم به یادش بیفتم، به خاطر مشغله و آشوب های زندگی روزمره فرصتی را برای تامل درباره اش نمی یابم و دیر زمانی است دیگر به خاطر ندارم، آخرین باری را که دقایقی را برایش اختصاص دادم تا فقط به او فکر کنم به کی و کجا بر می گردد؟

می دانم و دلم نیز همین را نوید می دهد ، امروز که هوای سینه ام مشتاق پرواز خیال اوست، پس او هم به یاد من است، مگر دل به دل راه ندارد؟

مگر در صحرای بی انتهای فراموشی او هم ما را از یاد برده است؟

در این لحظات اندک یادآوری برای بزرگترین غمش دعا می کنم، چون می دانم او هم مرا با تمام کمی ها و مشکلات در دعایش فراموش نکرده است!

مگر در سال های بی آب و علف و خالی از هرگونه دعا و توجه، او هم مرا از اقیانوس مهر و عطوفت به خود، غرق در عطر و نشاط دعاهای شبانه و قنوت های آشنایی ننموده است؟

می دانم او مهربانانه دل نگران گام های سست من است، نمی خواهم دست از دامنش برگیرم، زمین لغزنده است، سُرخوردن در این سرمای روزگار حتمی است و پرنده ی ایمان را در قفس خواسته های زودگذر محبوس نمودن شدنی.

پس امروز شروع می کنم تا ساعتی از هفته ام را به او اختصاص دهم و ناگفته های سال های طولانی دوری از محبوب را به قلم تحریر روان سازم و کلماتی از جنس دلدادگی را به نمایانم.

می نویسم تا بدانم، می نویسم تا بدانی و می نویسم تا بداند؛

چقدر دلم برایش تنگ شده است!

چقدر دوستش داشتم و این دوست داشتن را از خاطر برده بودم و در زیر گرد و غبار فراموشی پنهانش کرده بودم.

می نویسم تا بدانم، می نویسم تا بدانی و می نویسم تا بداند؛

که حرف های دل من وتو چقد شبیه و نزدیک است به هم!

و چقدر می خواستی درباره اش حرف بزنی و بخوانی، اما کلماتی که قلبت را راضی کند نمی یافتی؟

می نویسم تا بدانم، می نویسم تا بدانی و می نویسم تا بداند؛

البته او که همه چیز را می داند!

و از نهان من و تو چه خوب آگاه است.

پس از امروز می نویسم تا سیل اشک های دوری فراق از بهترینِ عالم بر روی صفحات، دیدگان تشنه حقیقت جویان را آب خنک و گوارا باشد.

+